برچسب: تحریم

تحریم‌های آمریکا متغیری تاثیرگذار بر سرمایه‌گذاری ایران است. چرا که بعد از موج تحریمی رشد سرمایه‌گذاری در اقتصاد کشور کاهش پیدا کرده است. به بیان دقیق‌تر بعد شروع تحریم‌های هسته‌ای در سال 90 رشد سرمایه‌گذاری از 12 درصد در این سال به منفی 10.2 درصد در سال 92 سقوط کرد. با این‌حال رفع تحریم‌ها در سال 94 و گشوده درهای تجارت جهانی به اقتصاد ایران موجب شد تا نااطمینانی‌ها فروکش کرده و رشد سرمایه‌گذاری روندی صعودی را طی کند. به‌طور مثال در سال 95 رشد سرمایه‌گذاری بیش از 22 درصد برآورد شده است.

بخش قابل توجهی از این نفت از کشورهایی می‌آید که تحت تحریم قرار دارند. بر اساس برآوردهای مختلف، ۲۰ تا ۴۰ درصد از این نفت از منشاَ روسیه، ایران و ونزوئلا استاین موضوع نشانه‌ای از آن است که تحریم‌های غرب موجب اختلال در تجارت جهانی سوخت‌های فسیلی شده‌اند.سهم سه کشور یادشده از تولید جهانی نفت حدود ۱۷ درصد است؛ این بدان معناست که نفت آن‌ها سریع‌تر از سایر کشورها بر روی نفتکش‌ها انباشته می‌شود.

ادعای ترامپ در مورد آمادگی برای شنیدن درخواست‌ها درباره لغو تحریم‌ها علیه ایران در حالی است که وی از آغاز دور دوم ریاست جمهوری‌اش در ماه ژانویه بار دیگر کارزار «فشار حداکثری» را در دستور کار قرار داد و ضمن وضع تحریم‌های جدید و در شرایطی که در حال مذاکره بود، در اقدامی تجاوزکارانه به ایران حمله کرد.

تعدادی از کشورهای همسو با غرب بلافاصله پس از ادعای بازگشت قطعنامه‌های تحریمی شورای امنیت، اعلام کردند که این تحریم‌ها را اعمال خواهند کرد. باتوجه به بازگشت تحریم ها، آیا کشورهای دیگر از تحت تحریم‌ باقی ماندن ایران منفعت می‌برند؟ آیا منطقی است اگر تصور کنیم که برخی از این کشورها عامدانه برای باقی ماندن ایران تحت تحریم‌های یکجانبه و بین‌المللی تلاش کرده‌اند؟ کدام کشورها بیشترین سود را از تحریم های ایران می برند؟

باید توجه داشت که تحریم‌های سازمان ملل به‌طور مستقیم ناظر بر صادرات نفتی نیستند. از این‌رو، با توجه به محدودیت‌های جهانی، دولت باید به بازارهای منطقه‌ای و همسایگان اقتصادی مانند عراق، ترکیه، پاکستان، آسیای مرکزی و قفقاز تکیه کند. اجرای عملی تفاهم‌نامه ۲۵‌ساله با چین و حرکت دیپلماسی اقتصادی به ‌سوی مشارکت فعال در پیمان‌های منطقه‌ای، از‌جمله اقدامات ضروری در این مسیر است.

به ادعای مقام آمریکایی، این فشار با هدف تشویق ایران به پذیرش چهار شرط سختگیرانه به عنوان مبنای مذاکرات جدید در نظر گرفته شده است: مذاکرات باید «معنی‌دار» و مستقیم باشد، تهران باید با غنی‌سازی صفر مواد هسته‌ای و محدود کردن برنامه موشکی خود موافقت کند و همچنین باید تأمین مالی نیروهای مورد حمایت خود در منطقه را متوقف کند.

به دنبال بازگشت تحریم‌های غیرقانونی بین‌المللی علیه ایران، ترکیه اموال، دارایی‌ها و حساب‌های ۲۰ شخص و ۱۸ نهاد ایرانی را بلوکه کرد. نهادهای مربوط به سازمان انرژی اتمی و بانک سپه از جمله تحریمی‌ها هستند.

«تامی پیگوت»، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، با تأکید بر پایان این معافیت اعلام کرد که تصمیم مذکور در چارچوب سیاست فشار حداکثری واشنگتن برای منزوی کردن ایران اتخاذ شده است. او افزود: این تصمیم «در راستای سیاست فشار حداکثری رئیس‌جمهور ترامپ برای منزوی کردن رژیم ایران» اتخاذ شده و معافیت پیشین «با هدف بازسازی افغانستان و کمک به توسعه اقتصادی» داده شده بود.

ما که با طرف غربی گفت‌وگو کردیم و گفتیم آماده‌ایم ارزیابی کنند و آماده‌ایم درباره غنی‌سازی با گفت‌وگو مشکل را حل کنیم.ما وقتی می‌گوییم نمی‌خواهیم بمب هسته‌ای درست کنیم به آن اعتقاد داریم، اما اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها به جای این که مسئله را حل کنند آن را پیچیده‌تر می‌کنند.

سیاست‌های آمریکا و E3 در تل‌آویو تعیین می‌شود. جنگ همیشه هدف اصلی بوده است. پس از حملات ۱۱سپتامبر، آریل شارون، نخست‌وزیر وقت اسرائیل، جنگ عراق را آغاز کرد و ایران قرار بود هدف بعدی باشد.برنامه هسته‌ای ایران صرفاً بهانه‌ای برای اعمال تحریم‌ها و تضعیف جمهوری اسلامی پیش از جنگ است. نتانیاهو خواسته‌های غیرمنطقی مانند توقف کامل غنی‌سازی، برچیدن برنامه هسته‌ای و موشکی ایران را مطرح می‌کند، زیرا می‌داند این خواسته‌ها رد خواهند شد. جنگ راه اسرائیل برای نابودی و تجزیه ایران است تا هیچ قدرت منطقه‌ای در برابر جاه‌طلبی‌های «اسرائیل بزرگ» آن باقی نماند.

پیش از این چین و روسیه پیش‌نویس اصلاحی قطعنامه‌ای را به شورای امنیت ارائه دادند که اجرای مجدد تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران را شش ماه به تعویق می‌اندازد و در صورت عدم تصویب یا وتو، مکانیسم ماشه به‌طور خودکار فعال می‌شود.لازم به ذکر است که هر قطعنامه شورای امنیت برای تصویب نیاز به ۹ رای از ۱۵ رای اعضای شورای امنیت بدون وتوی اعضای دائم دارد.

دبیر شورای عالی امنیت ملی درباره تعاملات و مذاکرات هفته‌های اخیر برای جلوگیری از فعال شدن مکانیسم ماشه گفت: ما همه راه‌ها را رفتیم اما نمی‌خواستیم بهانه دست‌شان بدهیم که بگویند ایران نپذیرفت. خودشان پیشنهاد می‌دادند برای توافق اما باز خودشان نمی‌پذیرفتند.

ایران به‌ شکل قابل درک، از فعال شدن سازوکار ماشه خشمگین است. از دیدگاه تهران، ایران تا پیش از خروج آمریکا در سال ۲۰۱۸ کاملاً به تعهدات برجام پایبند بودند و باور ندارند که اروپا اکنون حق چنین اقدامی را داشته باشد. واقعیت این است که در آغاز دولت ترامپ در سال ۲۰۱۷، برنامه هسته‌ای ایران تحت کنترل بود، اما تا پایان دوره نخست اوضاع از کنترل خارج شد و ایران در واکنش به هر اقدام جدید، سطح فعالیت‌ها را افزایش داد.بازگرداندن تحریم‌ها نه‌تنها به معنای اذعان نهایی به شکست برجام است، بلکه اصطکاک بیشتری در شورای امنیت ایجاد خواهد کرد؛ جایی که روسیه و چین در کنار ایران خواهند ایستاد. با این حال، بحث بر سر چگونگی رسیدن به این نقطه فایده‌ای ندارد؛ از نظر حقوقی، مشروعیت فعال‌سازی ماشه نسبتاً روشن است. پرسش اصلی این است که پس از آن چه خواهد شد.

اروپا بین حفظ اعتبار دیپلماتیک (به عنوان معمار برجام) و فشارهای ایالات متحده، گیر افتاده است. خروج آمریکا از برجام در ۲۰۱۸، اروپا را در اجرای تعهدات اقتصادی ناتوان کرد، که ایران را به غنی‌سازی بیشتر سوق داد. از سوی دیگر بر اساس کنوانسیون وین (۱۹۶۹) نشان می‌دهد که نقض متقابل تعهدات، اسنپ‌بک را مشروع می‌سازد، اما عدم تعادل در اجرای آن، اروپا را به عنوان «طرف ضعیف» جلوه می‌دهد. این تردید، نه تنها دیپلماسی را پیچیده می‌کند، بلکه خطر انزوای اروپا در برابر چین و روسیه را افزایش می‌دهد، که پیشنهاد تمدید بدون شرط اسنپ‌بک را مطرح کرده‌اند.

این اقدام برای به انزوا کشاندن ایران انجام شده است که ممکن است تاثیر چشمگیری بر سرمایه‌گذاری‌های راهبردی هند در بندر چابهار داشته باشد.بندر چابهار در جنوب شرق ایران در نزدیکی بندر گوادار واقع شده است و به دلیل مزایای راهبردی و لجستیکی آن حائز اهمیت است. این بندر شامل دو پایانه به نام‌های شهید کلانتری و شهید بهشتی است که هر یک از پنج اسکله دارند که ظرفیت بالایی برای حمل‌ونقل کالاهای تجاری ایجاد می‌کند.