برچسب: جنگ

برآورد می‌شود که پس از بهبود شرایط جوی و شاید پس از تعطیلات، ارتش اسرائیل ناچار شود برای تکمیل گام خلع سلاح حزب‌الله اقدام کند. و اگر اسرائیل نیازمند حمایت گسترده آمریکایی‌ها شود، مجبور خواهد بود بهای سنگینی به رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، بپردازد.

جنگ اوکراین اکنون نه با پیروزی کامل روسیه و نه با بازپس‌گیری کامل اوکراین پایان می‌یابد. آینده جنگ به تغییر محاسبات، فشار اقتصادی، تحولات سیاسی و ظرفیت روانی جامعه وابسته است. صلح ممکن است، اما رسیدن به آن ساده نیست و احتمالاً ابتدا به شکل وقفه فرسایشی یا توافق موقت ظاهر می‌شود.تنها زمانی می‌توان صلح واقعی انتظار داشت که طرفین باور کنند که ادامه جنگ هزینه بیشتری نسبت به توافق دارد، جامعه پذیرفته باشد که بخشی از اهداف محقق نشده باقی مانده است، تضمین‌های امنیتی، بازسازی اقتصادی و بازگشت آوارگان فراهم شده باشد. در غیر این صورت، صلح بیشتر شبیه وقفه‌ای موقت خواهد بود که در آن خشونت متوقف شده اما اختلافات اصلی هنوز باقی است.

وضعیت نگران‌کننده در نیروگاه هسته‌ای زاپوریژیا نیز بار دیگر تشدید شده است. در اوایل نوامبر ۲۰۲۵، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی آتش‌بس‌های محدود و هدف‌مندی را میان نیروهای اوکراینی و روسیِ مستقر در اطراف نیروگاه میانجی‌گری کرد. این آتش‌بس‌ها به گروه‌های تعمیراتی اجازه داد تا با درجه‌ای از ایمنی، خطوط حیاتی برق خارجی را که بر اثر درگیری‌های مداوم قطع شده بود، بازسازی کنند. در یک ماه پیش از آن، هم خط اصلی و هم خط پشتیبان برق خارج از سایت از کار افتاده بود و نیروگاه ناچار شده بود برای تأمین برق حیاتی خنک‌سازی راکتورها و حفظ ایمنی، فقط به ژنراتورهای دیزلی اضطراری تکیه کند تا سرانجام در اواخر اکتبر، برق کامل برون‌-سایتی دوباره برقرار شد. با این حال، در ۱۴ نوامبر، نیروگاه اتصال خود به خط اصلی «دنیپروفسکا» را از دست داد و تنها یک خط خارجی ــ خط پشتیبان «فروسپلاونا-۱» در مدار باقی ماند. رخدادی که نگرانی‌ها درباره ایمنی نیروگاه را دوباره تشدید کرد.

این بحران نه صرفاً نزاعی ساده بر سر نفت است و نه صرفاً نبردی ایدئولوژیک میان «انقلاب بولیواری» و «امپریالیسم»؛ بلکه جدالی بر سر تعریف آینده نظم سیاسی در آمریکای لاتین است؛ نظمی که کاراکاس، هاوانا، واشنگتن و مجموعه‌ای از بازیگران غیردولتی و شبکه‌های فراملی قدرت، هر یک تلاش می کنند نقش و سهم خود را در معماری نهایی آن تثبیت کنند.

روسیه بیش از یک سال تلاش کرده پاکروفسک را تصرف کند و تلفات سنگینی در این مدت داده است.تحلیل‌گران و وبلاگ‌نویسان نظامی اوکراینی تأیید کرده‌اند که روسیه اکنون بخش عمده‌ای از پاکروفسک را در اختیار دارد و نقشه‌های نبرد نیز این موضوع را نشان می‌دهد.پوتین که از پیشروی‌های اخیر در جبهه روحیه گرفته، در هفته‌های اخیر بارها تاکید کرده که ارتش روسیه آماده ادامه جنگ است اگر دیپلماسی شکست بخورد، و گفته است که نیروهایش همچنان در حال پیشروی هستند.

اسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، تهدیدهای خود علیه لبنان را تشدید کرده و با صدور پیام‌های مستقیم خواستار خلع سلاح حزب‌الله قبل از پایان سال یا «بازگشت به اقدام نظامی» شده است. در همین شرایط، نواف سلام، نخست‌وزیر لبنان، گفته برآوردهایی وجود دارد که نشان می‌دهد تشدید تنش اسرائیل علیه لبنان در هفته‌های گذشته ادامه خواهد یافت. در شرایطی که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل هم در روزهای اخیر ادعا کرده در ماه های آینده در خاورمیانه وقایع خارق‌العاده و بسیار غیر عادی رخ خواهد داد، برخی رسانه ها مدعی شده‌اند که لبنان پیام‌های هشداردهنده‌ای درباره احتمال حمله اسرائیل دریافت کرده و حتی ممکن است حمله‌ای پس از پایان سفر پاپ لئو چهاردهم رخ دهد.

عزم رئیس‌جمهوری آمریکا برای قدرت‌نمایی مجدد در مناطق نزدیک ایالات متحده، منعکس‌کننده سیاستی است که دو قرن پیش توسط یکی از پیشینیان او یعنی جیمز مونرو اجرا شد. مونر در سال 1823 به قدرت‌های اروپایی هشدار داد از نیمکره غربی که قرار بود منطقه نفوذ ایالات متحده باشد، دور بمانند.ایده او به «دکترین مونرو» تبدیل شد که بعدتر توسط رئیس‌جمهور روزولت تقویت شد، آن هم در زمانی که روزولت دستور مداخله نظامی آمریکا در آمریکای لاتین را در جهت حفاظت از منافع آمریکا صادر کرد. این دوره‌ای از دیپلماسی قایق‌های توپ‌دار بود، یعنی استفاده از قدرت نیروی دریایی برای ترساندن یک کشور دیگر؛ رویکردی که اکنون توسط ترامپ احیا شده است.

ونزوئلا بزرگ‌ترین ذخایر اثبات‌شده نفت جهان را در اختیار دارد؛ عاملی که به باور بسیاری از کارشناسان، نقش کلیدی در این منازعه دارد. آمریکا طی دهه‌های گذشته همیشه به اهمیت منابع انرژی و تأثیر آن بر تصمیم‌گیری‌های ژئوپلیتیک توجهی ویژه داشته است.از نگاه بسیاری از تحلیلگران، کنترل جریان انرژی، حفظ نفوذ در آمریکای لاتین و جلوگیری از قدرت‌گیری دولت‌های مخالف واشنگتن در منطقه، در تشدید فشارها بر دولت مادورو نقش اساسی دارد.

در کنار سرعت گرفتن بازسازی زرادخانه موشکی ایران با حمایت چین، تلاش برای دستیابی به سامانه‌های پیشرفته دفاع هوایی و جنگنده‌هایی مانند HQ-9B و Sukhoi Su-35، ادامه سیاست «ابهام هسته‌ای»، عدم قطعیت پیرامون سرنوشت ۴۰۸ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده تا ۶۰ درصد و بن بست مذاکرات هسته‌ای بین تهران و واشنگتن، احتمال رویارویی جدید بین ایران و اسرائیل را بیش از هر زمان دیگری محتمل می‌کند. علاوه بر این، تلاش‌های تهران برای رفع کاستی‌های گذشته و افزایش قابلیت‌های تهاجمی و دفاعی نیروهای مسلح خود به این معنی است که «زمان» علیه نتانیاهو عمل می‌کند. با توجه به این شرایط، شاید شمارش معکوس برای «ساعت صفر» برای رویارویی آغاز شده است.

«الان هیچ مذاکره‌ای وجود ندارد اما کانال‌های گفت‌وگو میان ما و آقای ویتکاف برقرار است. واسطه‌های مختلفی نیز پیام‌ها را منتقل می‌کنند اما اکنون هیچ تصمیمی برای مذاکره نداریم. چرا؟ چون در طرف آمریکا اراده‌ای برای یک مذاکره واقعی و منصفانه وجود ندارد. ما آماده مذاکره هستیم؛ همیشه آماده بوده‌ایم. سال 2015 مذاکره کردیم و به توافق هسته‌ای رسیدیم. سال 2025 هم در حال مذاکره بودیم که آمریکا و اسرائیل به ما حمله کردند. ما همیشه آماده مذاکره هستیم، اما مذاکره واقعی و جدی. مذاکره یعنی گفت‌وگو، نه دیکته کردن».

آنچه ماجرای عباسعلی ایراندوست را جاودانه کرد، همین انتخاب بزرگ بود؛ او حتی پس از آنکه هم‌سنگرانش حاضر به مقاومت نشدند، تصمیم گرفت یک‌تنه در همان پاسگاه کوچک و ساده در برابر ارتش سرخ شوروی بایستد. پیش از حمله، شبانه دوستانش را گرد هم آورد و خطابه‌ای ایراد کرد: «امشب تصمیمم را گرفته‌ام؛ هر که مرد میدان است همراه من بماند. اگر تنها باشید هیچ اشکالی ندارد، اما من این سنگر را واگذار نمی‌کنم.» این دعوت، نشان از روحیه پهلوانی و مسئولیت‌پذیری او داشت. دیگران ناامید و بیمناک عقب نشستند اما ایراندوست ایستاد..​

در دههٔ گذشته، تعداد درگیری‌های مسلحانهٔ فعال به‌شدت افزایش یافته است. بسیاری از آن‌ها فوق‌العاده مرگبار بوده‌اند.با این حال، درگیری‌های دیگری وجود دارند که هنوز به مرحلهٔ خشونت آشکار نرسیده‌اند—اما اگر فوران کنند، منطقه و جهان را دگرگون خواهند کرد.

بریتانیا فاقد یک دفاع واقعی در برابر تهدید روسیه است و از کشورهای توسعه‌یافته‌ای مانند روسیه، چین، اوکراین و آلمان که در حال نوسازی و تجهیز ارتش‌ های خود با جدیدترین فناوری‌ها هستند، عقب مانده است. بریتانیا از ضعف شدید و خطرناکی در قابلیت ‌های دفاع هوایی و زمینی خود رنج می‌ برد و این امر آن را در برابر حملات سلاح‌ های مدرن - مانند پهپادها و موشک‌ های بالستیک - که در جنگ اوکراین مؤثر بوده ‌اند، آسیب‌پذیر می ‌کند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، با طرح جدید ۲۸ ماده‌ای خود برای پایان دادن به جنگ اوکراین، بار دیگر اعلام کرد که ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، «کارت‌های لازم» برای ادامه نبرد را ندارد و باید به توافقی برسد که به نظر می‌رسد به شدت به نفع مسکو باشد.

زلنسکی گفت: «اکنون ممکن است اوکراین با انتخابی بسیار دشوار روبه‌رو شود — یا از دست دادن عزت، یا خطر از دست دادن یک شریک کلیدی.» او افزود کشور با «یکی از سخت‌ترین لحظات تاریخمان» روبه‌روست.ترامپ در واکنش به سخنان زلنسکی، در دفتر ریاست‌جمهوری در روز جمعه گفت رئیس‌جمهور اوکراین «باید» طرح آمریکا را بپذیرد. او گفت: «در مقطعی، او مجبور خواهد شد چیزی را قبول کند.»