برچسب: ناتو

رئیس ستاد دفاع آلمان و دیگر مقامات ارشد نظامی در ناتو بر این باورند که روسیه ممکن است تا سال ۲۰۲۹ نیروهای خود را تا حدی بازسازی کرده باشد که بتواند به خاک کشورهای عضو ناتو حمله کند.

چهار قدرت نظامی اروپایی—بریتانیا، فرانسه، آلمان و کشورهای نوردیک—در حال کار بر روی یک طرح ۵ تا ۱۰ ساله برای جایگزینی ایالات متحده در ناتو هستند. این پیشنهاد قرار است در اجلاس آینده ناتو در ژوئن ارائه شود. با این حال، برخی کشورها مانند لهستان، کشورهای بالتیک و رومانی از پیوستن به این مذاکرات امتناع کرده‌اند. آنها نگرانند که این طرح ممکن است ایالات متحده را تشویق به کاهش حضور خود در اروپا کند، که باور دارند این اقدام بعید است.

در دهه ۲۰۱۰، ترکیه طراحی داخلی تجهیزات دفاعی را در اولویت قرار داد که منجر به افزایش چشمگیر تولیدات نظامی بومی شد. امروزه هزاران تولیدکننده دفاعی ترکیه در حوزه‌های زمینی، هوایی و دریایی فعالیت می‌کنند و توجه بین‌المللی را به خود جلب کرده‌اند.

دونالد ترامپ، چهل‌وهفتمین رئیس‌جمهوری آمریکا به دنبال کاهش هزینه‌های دولتی است و یکی از مهم‌ترین بخش این هزینه‌ها به تامین بودجه‌های ناتو مربوط می‌شود.ابزار مخالفت‌های اخیر او با ادامه جنگ در اوکراین و زیر سوال بردنِ کمک‌های نظامی و مالی به این کشور، نگرانی‌ها در رابطه با میل ترامپ به خروج از ناتو را بالا برده است.

ماکرون در مصاحبه‌ای که روز یکشنبه در چندین روزنامه فرانسوی منتشر شد، گفت: «ما به کمیسیون اروپا این مأموریت را می‌دهیم تا نیازهای دفاعی مشترک ما را تعریف کند.» او افزود: «این بودجه عظیم احتمالا به صدها میلیارد یورو خواهد رسید.»

این اولین استقرار نیروهای نظامی سوئد در منطقه تحت نفوذ ناتو پس از عضویت در این ائتلاف نظامی در سال گذشته است.

جنگ میان ابر قدرت‌های دنیا معمولا اتفاقی فرسایشی و طولانی است که میل به توسعه به صورت افقی دارد و می‌تواند دیگر مناطق دنیا را هم به خود گرفتار کند. این احتمالا واضح‌ترین نشانه‌ای است که می‌تواند اثبات کند جنگ جهانی سوم در جریان است.

طرح‌های تجزیه‌طلبانه علیه ایران، چه واقعی باشند چه خیالی، نشان‌دهنده نگاه خصمانه برخی قدرت‌ها به نقش منطقه‌ای و بین‌المللی ایران است. چنین طرح‌هایی بیش از آنکه توان اجرایی داشته باشند، نشان‌دهنده ناامیدی و ناکامی دشمن در مواجهه مستقیم با ایران است. با این حال، بی‌توجهی به این تهدیدات یا برخورد سطحی با آنها می‌تواند به خطاهای محاسباتی منجر شود. اینجاست که درک صحیح از شرایط و اتحاد ملی می‌تواند تمامی محاسبات دشمن را به هم بریزد.

تفاوت خوانش‌ها از جمله در مورد توافق ۱۹۹۷ (که در آغاز دوران طلایی روسیه و ناتو میان بوریس یلتسین،‌ رئیس‌جمهور وقت فدراسیون روسیه، و خاویر سولانا، دبیر‌ کل وقت ناتو، به امضا درآمد) سبب شد‌ مسکو ناتو را به نادیده‌گرفتن تضمین‌های امنیتی متهم کند که قصد پیش‌روی به کشورهای بی‌طرف از جمله اوکراین را دارد و در مقابل ناتو نیز روسیه را به نادیده‌گرفتن مرزهای سنتی متهم کند که قصد سیاست‌های توسعه‌طلبانه را دنبال می‌کند؛ روندی که نهایتا معماری امنیتی سنتی توافق‌شده در سال ۱۹۹۷ را بر هم زد. روسیه بخشی از سرزمین‌های اوکراین را به خاک خود الحاق کرد و و پیمان آتلانتیک شمالی نیز سوئد و فنلاند را به خود ملحق کرد تا بیش از دو‌هزار کیلومتر به مرزهای ناتو با روسیه افزوده شود.

"جان بولتون"، مشاور سابق امنیت ملی در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، رئیس جمهور وقت آمریکا، به اروپایی‌ها هشدار داد که ترامپ در صورت انتخاب مجدد، آمریکا را مجبور به ترک ناتو خواهد کرد. بولتون در مصاحبه با روزنامه‌های گروه رسانه‌ای فونکه گفت: "فکر می‌کنم این تهدید توخالی ترامپ برای خروج از ناتو نیست. او این را جدی می‌گوید. "

«در پی نشست برگزار شده ناتو به ریاست بوریس روگه معاون موقت دبیرکل، تأیید شد که روسیه مهم‌ترین و مستقیم‌ترین تهدید علیه امنیت متفقین باقی مانده است و انتظار تغییر نیست. شرکت‌کنندگان در این نشست تاکید کردند که روسیه به‌دنبال تغییر اساسی ساختار امنیتی یورو-آتلانتیک است و تهدید ناشی از روسیه باقی خواهد ماند.»

متحدان جبهه شرقی ناتو، به ویژه کشور‌های منطقه بالتیک و لهستان، مدت‌ها است که خواستار افزایش حمایت‌ها از اوکراین شده‌اند. اما متحدان ثروتمندتر که پیشرفته‌ترین سامانه‌های تسلیحاتی را نیز در اختیار دارند، به ویژه آمریکا، با نگرانی از گسترش تنش‌ها با مسکو، مسیر محتاطانه‌تری را در پیش گرفته‌اند.

ناتو و اردن در حال حاضر از روابط دوجانبه قوی برخوردار هستند که نزدیک به سه دهه به ویژه از طریق گفتگوی مدیترانه (MD) که در آن ابتکار ناتو در سال ۱۹۹۴ تاسیس شد، ادامه دارد. ارتش اردن در حال حاضر از نزدیک با نیروهای ائتلاف همکاری می کند و چند صد سرباز را برای خدمت در ماموریت های حافظ صلح سازمان ملل به ویژه در کوزوو، افغانستان و لیبی مستقر کرده است. چندین کشور غربی از جمله امریکا نیز پایگاههای نظامی در این پادشاهی دارند.

با توجه به احتمال بازگشت دونالد ترامپ به قدرت و تغییرات احتمالی در سیاست‌های آمریکا نسبت به اوکراین و ناتو، اوکراین باید آماده باشد تا خود را با سیاست‌های جدید و احتمالاً کمتر حمایتگرانه تطبیق دهد. این شامل کاهش حمایت نظامی و مالی از سوی آمریکا و افزایش فشار برای مذاکره با روسیه است. با توجه به اینکه ترامپ به‌دنبال یک راه‌حل سریع برای پایان دادن به جنگ است، اوکراین ممکن است تحت فشار بین‌المللی برای پذیرش توافقاتی قرار گیرد که شامل امتیازدهی به روسیه باشد. این می‌تواند به معنای از دست دادن برخی از قلمروها و نیاز به مذاکره بر سر شرایط صلح باشد.

"ما قویاً مخالف دور شدن ناتو از موقعیت خود به عنوان یک سازمان دفاعی منطقه ای و رفتن به منطقه آسیا و اقیانوسیه برای تحریک درگیری و رویارویی، تضعیف رفاه و ثبات در منطقه هستیم".