برچسب: پیش بینی

ایران در چهار دهه گذشته دچار اشتباهات فاحشی در تعریف دکترین دفاعی خود بوده است از محدود کردن عمدی برد موشک‌های خود به ۲هزار کیلومتر (و در نتیجه عدم دسترسی به سرزمین آمریکا و اروپا)، تمرکز بیش از حد بر محیط خلیج فارس و عدم تمایل به حضور موثر و پایدار در آب‌های اقیانوسی، عدم نصب موشک‌های آفندی دوربرد روی ناوهای بزرگ ایران و برخی موارد دیگر. ولی مهمترین نقص دکترین دفاعی ایران را باید در قابل پیش‌بینی بودن و ملایم بودن رفتار ایران دید. ایران با همین توان نظامی موجود خود می‌توانست عکس‌العمل‌های مناسب و «غیرقابل پیش بینی» از خود نشان دهد به‌گونه‌ای که بازدارندگی مناسبی در برابر آمریکا ایجاد کند. باید دقت کنیم در شرایطی که سلاح هسته‌ای برای ایران حرام است، اگر در استفاده موثر از تسلیحات متعارف خود هم تردید داشته باشیم، باید تهاجم بیشتر دشمنان علیه ایران را منتظر باشیم.

«تهاجم ترامپ به نظام تجارت جهانی و قانون اساسی آمریکا مهمترین رویداد سال ۲۰۲۵ در حوزه مسائل سیاسی و بین المللی است.این استراتژی ترکیبی از برهم‌زدن به‌منظور عقب‌گرد در برابر بخش زیادی از تاریخ اخیر است.»

اینکه ترامپ در سال ۲۰۲۶ دقیقاً چه خواهد کرد قابل پیش‌بینی نیست، اما می‌توان حدس زد که او ممکن است در موضوع کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل تغییرات جدی ایجاد کند. با اینکه توافق فعلیِ کمک‌ها تا اواخر دوره ترامپ تمام نمی‌شود، به نظر می‌رسد این موضوع از همین حالا ذهن او را درگیر کرده است. او در دیدار آوریل گذشته با بنیامین نتانیاهو در کاخ سفید گفت: «ما سالی ۴ میلیارد دلار به اسرائیل می‌دهیم. این رقم بزرگی است. راستی، تبریک می‌گویم.» همین جمله می‌تواند یک هشدار باشد که نشان می‌دهد ترامپ از این توافق کاملاً راضی نیست، حتی اگر اسرائیل همه این پول را داخل خودِ آمریکا خرج کند.

هر سال یک‌بار، «مرکز اقدام پیشگیرانه» متعلق به شورای روابط خارجی امریکا فهرستی از تهدیدهای بالقوه مرتبط با درگیری‌ها را گردآوری می‌کند که بر اساس اولویت نسبی برای پیشگیری و مدیریت از سوی ایالات متحده رتبه‌بندی می‌شوند. نتایج «نظرسنجی اولویت‌های پیشگیرانه» در گزارشی منتشر می‌شود که هدف آن حساس‌سازی سیاست‌گذاران و افکار عمومی نسبت به تهدیدهای نوظهور و تشدیدشونده علیه امنیت و ثبات بین‌المللی است.جدیدترین نسخه این نظرسنجی در زمانی منتشر شده که نظام بین‌الملل با تغییرات سریع، تشدید درگیری‌های جهانی و دگرگونی در ماهیت منافع امنیتی ایالات متحده روبه‌روست. در ادامه، پنج نکته اصلی از گزارش ۲۰۲۶ آمده است.

رئیس‌جمهور آمریکا برای آغاز یک ماجراجویی نظامی علیه ونزوئلا یک سناریوی تبلیغاتی گسترده را آغاز کرده و دولت ونزوئلا را متهم به قاچاق سازمان‌یافته مواد مخدر به آمریکا می‌کند تا به این طریق بتواند مداخله نظامی در این کشور را توجیه کرده باشد. او رویکردی مشابه را نیز در مورد افغانستان درپیش گرفته است. ترامپ پیش از این گفته بود سیاست دولت بایدن در تخلیه پایگاه بگرام اشتباه بوده و او اکنون قصد تصرف مجدد این پایگاه را دارد.

در دههٔ گذشته، تعداد درگیری‌های مسلحانهٔ فعال به‌شدت افزایش یافته است. بسیاری از آن‌ها فوق‌العاده مرگبار بوده‌اند.با این حال، درگیری‌های دیگری وجود دارند که هنوز به مرحلهٔ خشونت آشکار نرسیده‌اند—اما اگر فوران کنند، منطقه و جهان را دگرگون خواهند کرد.

خطرات فزاینده ناشی از سیاست مالی بی‌پروا و لطمه دیدن سیاست پولی موجب افزایش بحران بازار اوراق قرضه می‌شود؛ درست مانند وضعیتی که انگلستان در سال 2022 تجربه کرد.فروش شدید اوراق قرضه در یک اقتصاد بزرگ مانند فرانسه یا ژاپن می‌تواند شرایط مالی جهانی را بیش از پیش تحت فشار قرار دهد؛ اما سقوط بازار اوراق قرضه در آمریکا یک زمین‌لرزه شدید خواهد بود.

خاورمیانه همواره منطقه‌ای حساس و تعیین‌کننده در عرصه اقتصاد جهانی بوده؛ جایی که نفت و گاز طبیعی، سرمایه‌های کلان دولتی و بازارهای نوظهور همواره توجه سرمایه‌گذاران بین‌المللی را جلب کرده است. اما امروزه شرایط پیچیده‌تر از همیشه است. نوسان‌های ژئوپولیتیک، تغییرات نرخ بهره جهانی، افزایش تورم و شتاب تحولات فناوری، سرمایه‌گذاران را به فکر واداشته که کجا می‌توان سرمایه‌گذاری کرد که هم بازده مناسبی داشته باشد و هم امنیت آن تضمین شود؟ این پرسش به‌ویژه برای خاورمیانه اهمیت دارد، چرا که بسیاری از کشورها در این منطقه به منابع نفتی وابسته‌اند و اقتصاد آنها با شوک‌های قیمتی جهانی به‌شدت تحت تاثیر قرار می‌گیرند.

 در دههٔ گذشته، تعداد درگیری‌های مسلحانهٔ به‌شدت افزایش یافته است. بسیاری از آن‌ها فوق‌العاده مرگبار بوده‌اند. با این حال، برخی دیگر هنوز به خشونت آشکار نرسیده‌اند اما اگر رخ دهند، می‌توانند منطقه و حتی جهان را زیر و رو کنند.

هفته نامه اکونومیست در ویژه نامه سالانه خود به نام «جهان پیش‌رو در 2026» تحلیل می‌کند که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا مهم‌ترین عامل شکل دهنده امور جهانی در سال 2025 بوده است و تا زمانی که در کاخ سفید حضور دارد همین روند ادامه دارد. رویکرد هنجارشکنانه‌ او در برخی زمینه‌ها باعث آشفتگی شده (مانند تجارت)، اما در جاهای دیگر نتایج دیپلماتیک به همراه داشته (مانند غزه) و در برخی موارد نیز تغییرات لازم را تحمیل کرده است (مثل افزایش هزینه‌های دفاعی اروپا).

در بحبوحه مطرح شدن سیل قابل توجهی از پیش بینی ها در مورد بازارهای مالی که در اینترنت قابل مشاهده هستند، تحقق یک پیش‌بینی تقریبا قطعی است و آن هم این است که ایالات متحده آمریکا و کلیت جهان، در آینده ای نه چندان دور، با یک بحران مالی بزرگ دیگر رو به رو خواهند شد. زمان وقوع این رویداد، مبهم و نامشخص است و البته که انتظار می رود ابعاد آن محدودتر از بحران مالی سال 2008 جهان باشد با این حال، اینکه یک بحران مالی دیگر رخ دهد، به احتمال زیاد محقق خواهد شد. شکل‌گیری حباب‌های دوره‌ای و بروز بحران های مالی در دوره های زمانی مختلف، ویژگی ثابت بازارهای مالی است.

نرخ استفاده جهانی از شبکه‌های اجتماعی تا ژانویه ۲۰۲۳ به ۵۹ درصد رسید. انتظار می‌رود این رقم با توسعه بازارهای دیجیتال کمتر توسعه‌یافته، رشد زیرساخت‌ها و دسترسی به دستگاه‌های موبایل ارزان‌تر، افزایش یابد.

مرکز آمار تورم شهریور 1404 را اعلام کرده که در آن نرخ ماهانه، نقطه به نقطه و سالانه نسبت به مرداد افزایش یافته است. این مسئله نشانگر افزایش سرعت رشد قیمت‌هاست.اگر نرخ تورم ماهانه در همین سطح بماند، نرخ تورم در پایان 1404 به چند می‌رسد؟

پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰، ۶۸ درصد از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی کنند. گسترش شهرها چرخه‌های طبیعی تجدید آب را مختل کرده و باعث شده‌است که شهروندان به‌طور سیری‌ناپذیری از منابع آب زیرزمینی اطراف شهرها استفاده کنند. کمبود آب در حال حاضر یک ویژگی رایج در زندگی شهری است و شهرهایی مانند بنگلور، پکن، بیروت، بوگوتا، قاهره، کیپ‌تاون، دنور، هنگ‌کنگ، اسلام‌آباد، جاکارتا، کویت‌سیتی، لاهور، لندن، لس‌آنجلس، میامی، مسقط، دهلی‌نو، شانگهای و تیانجین با این مسئله روبرو هستند.

براساس سناریوی پایه، ارزش کل تجارت جهانی از ۳۳ تریلیون دلار در ۲۰۲۴ به ۴۵ تریلیون دلار در ۲۰۳۵ خواهد رسید؛ رشدی معادل ۱۲ تریلیون دلار. با این حال، دو سناریوی دیگر تصویر متفاوتی ارائه می‌دهند: در سناریوی «تنوع‌بخشی»، جست‌وجوی منابع تأمین جدید باعث از بین رفتن ۱ تریلیون دلار از این رشد می‌شود، و در سناریوی «شکاف ژئوپولیتیکی»، کاهش تجارت میان کشورهایی با فاصله سیاسی زیاد، ۳ تریلیون دلار از رشد پیش‌بینی‌شده را حذف می‌کند.